เมื่อฉันนั่งอยู่บนหลังคา
และจ้องมองฟ้าผืนใหญ่
ขอบฟ้ากว้างออกไปไกลแสนไกล
สุดตรงไหนไม่รู้ไม่เคยเจอ
มองไปไกลให้สายตาหยุดพัก
มองไปไกลให้ใจเหม่อ
เพียงคนเดียวไม่มีเธอ
ไม่เห็นต้องเจอใคร อย่าให้ใจเหงา
เมื่อฉันนั่งอยู่บนหลังคา
และท้องฟ้าช่างดูว่างเปล่า
และช่วยทำให้ลืมเรื่องราว
ความปวดร้าวทุกครั้งที่เคยมา
มีเวลาให้หัวใจหยุดพัก
พอกันทีนะน้ำตา
ลืมไปเลยที่เคยเจอที่เค้าทำเจ็บมา
ปล่อยให้ลอยหาย
แต่ยืนอยู่บนหลังคา เวลาที่ท้อใจ
ให้ทุกข์นั้นมันปลิวไปกับฟ้า
ก็ปลดปล่อยมันทิ้งไป
ทำใจบนหลังคาและเฝ้ารอพรุ่งนี้ที่จะมา
เมื่อฉันมองจากบนหลังคา
โลกเราจะดูกว้างใหญ่
และแสงไฟมากมายเท่าใด
ที่ส่องแสงระยิบในดวงตา
ทำให้ใจฉันพองโตอีกครั้ง
ทำให้ใจฉันคืนมา
กลายเป็นใจที่แข็งแกร่ง
ที่พร้อมจะตามหาสิ่งที่ขาดหาย
แต่ยืนอยู่บนหลังคา เวลาที่ท้อใจ
ให้ทุกข์นั้นมันปลิวไปกับฟ้า
ก็ปลดปล่อยมันทิ้งไป
ทำใจบนหลังคาและเฝ้ารอพรุ่งนี้ที่จะมา
แต่ยืนอยู่บนหลังคา เวลาที่ท้อใจ
ให้ทุกข์นั้นมันปลิวไปกับฟ้า
ก็ปลดปล่อยมันทิ้งไป
ทำใจบนหลังคาและเฝ้ารอพรุ่งนี้ที่จะมา
แต่ยืนอยู่บนหลังคา เวลาที่ท้อใจ
ให้ทุกข์นั้นมันปลิวไปกับฟ้า
ก็ปลดปล่อยมันทิ้งไป
ทำใจบนหลังคาและเฝ้ารอพรุ่งนี้ที่จะมา