Itaka - Morislaw Czyzykiewicz
Wrócić tam
Gdzie nie było się dwadzieścia lat
Odnaleźć bosa stopą zostawiony ślad
Burekswym ujadaniem cały port wypełnia
Nie wiadomo z radości czy zgłupiał doszczętnie
Przepoconą bieliznę zrzucić z siebie można
Nie myśl że w bieliźnie ktoś cię jeszcze pozna
Tej jednej co jak mówią na ciebie czekała
Nawet nie próbuj szukaćbo już wszystkim dała
Twój chłopiec teraz on już sam jest marynarzem
Patrzy na ciebie z niemym wyrzutem na twarzy
Nawet z języka którym wokół mielą ludzie
Nie zrozumiesz nic słowa
I próżno się trudzić i próżno się trudzić
Może to nie ta wyspa A może zatoka
Zamiast blasku błękitu wstrętu pełne oka
Fala od horyzontu płynąca w odmętach
Wymywa dna piasek to ona pamięta