[00:01.74] Μέσα μου ψύχος [00:02.92] Ο πόνος τοκετού, γέννα του ξίφους [00:04.72] Αθήνα, φωνές μέσα απ' τον τοίχο με εθίζουν' [00:07.89] Πάει καιρός που πήρα αγάπη και είναι επείγον! [00:10.01] Λυγίζω δε, μα χάνομαι μέσα στο πλήθος [00:13.03] Ο κόσμος γύρω, στα μάτια τους διαβάζω μόνο μίσος! [00:16.17] Τα μάτια μου δεν κλείνουν, είμαι τρύπιος [00:18.65] Τόσο τρύπιος, ποτέ δε συμβιβάστηκα με λίγο [00:21.43] Το κτήνος σε ένα κόσμο τόσο γκρίζο είναι [00:24.13] Είπα θα φύγω [00:25.39] Μόλις αποδεχθώ πως δεν κατάλαβες [00:26.89] Και εγώ μόνος μιλάω σε έναν τοίχο [00:29.30] Με λένε Νίκο [00:30.23] Και εφόσον είναι λίγοι που με ξέρουν' [00:32.37] Τόσα πολλά που 'χω αφήσει πίσω [00:34.76] Είναι χαράματα, δε βλέπω να πατήσω και πετάω [00:37.89] Πορεία προς τον ήλιο είναι ο στίχος, δε σβήνω [00:40.62] Ανοίγω τα μάτια μου στο βυθό βλέπω καρκίνο [00:43.38] Τα χέρια μου με πνίγουν μες στον ύπνο [00:45.58]