作词 : Umut Karataş
作曲 : Umut Karataş
Gözlerine bakmaya doymadım ben
aynı hikaye aynı yerde
düştüm ben yine aynı derde
düşünüp durdum her gece sen
lütfen bu gece gel yanıma
aynı yerde buluşalım mesela
sarılalım orda sımsıkı tabiyat
kıskansın bizi o an orda
içim yanıyo benim dinlemiyon
pencereden içeri dalıyoo
kapılar açık benim görmüyosun
doğa bile kıskanıyo  kokunu
yağmurlar yağsın başımıza
enkazlar çöksün derdimize
yeryüzü yarılsın baştan sona
masallar son bulsun artık ya



YANIYORUM YİNE BEN AYNI YERDE
İÇİM YANIYO BENİM AYNI DERDE
SÖNDÜRÜN IŞIKLARI UMUTLARIM ÖLDÜ
SEN BENİ GÖRMEDİN ÇÜNKÜ KÖRDÜN

YANIYORUM YİNE BEN AYNI YERDE
İÇİM YANIYO BENİM AYNI DERDE
SÖNDÜRÜN IŞIKLARI UMUTLARIM ÖLDÜ
SEN BENİ GÖRMEDİN ÇÜNKÜ KÖRDÜN



Kazananı yok bunun kaybettik
inan biz aşka aybettik
Düştüm kalktım yerdeydim
akbabalar istediler ölmemi
kendimi bulamıyom yardım et
gökyüzünden düşen yağmurlar gibi
çarptım yere ben kalkamıyom
Hayallerim var benim derdim çok
yok yere üzüldüm ben kaç kere
bilmem kaç defa düştüm yere
yolumdan dönmedim asla ben
beni yıldıramaz asla dert
dinleseydim sizi çoktan bittim
çalışıp her gün bu yolu seçtim
yıldızım parlak ama çoktan
yörüngeden çıktı başarıcak



YANIYORUM YİNE BEN AYNI YERDE
İÇİM YANIYO BENİM AYNI DERDE
SÖNDÜRÜN IŞIKLARI UMUTLARIM ÖLDÜ
SEN BENİ GÖRMEDİN ÇÜNKÜ KÖRDÜN

YANIYORUM YİNE BEN AYNI YERDE
İÇİM YANIYO BENİM AYNI DERDE
SÖNDÜRÜN IŞIKLARI UMUTLARIM ÖLDÜ
SEN BENİ GÖRMEDİN ÇÜNKÜ KÖRDÜN