|
Беше писано да бъде |
|
Беше късно, тъмно беше |
|
Аз града го бях пребродил и се вмъкнах тук при теб |
|
Откъде се взе живота? |
|
Май си влязъл ти отвън |
|
Мислех си, че заслужавам нещо повече от сън |
|
Каквото е било, било |
|
И сякаш с нокти по стъкло танцуват думите |
|
Какво ще стане утре с тях? |
|
Дали ще бъдат вече грях? |
|
Един Бог знае |
|
Един Бог знае |
|
Каквото е било, било |
|
И сякаш с нокти по стъкло съдба чертаем |
|
Дали когато Бог реши да вземе нашите души, ще се разкаем? |
|
А беше писано да бъде |
|
Беше късно, тъмно беше |
|
Чувах стъпки отдалече |
|
Чувствах идваш ти при мен |
|
Веднъж се труп, прозорци слепи |
|
Гаснеха, но аз видях |
|
Как един единствен свети |
|
Знаех кой ме чака там |
|
Каквото е било, било |
|
И сякаш с нокти по стъкло танцуват думите |
|
Какво ще стане утре с тях? |
|
Дали ще бъдат вече грях? |
|
Един Бог знае |
|
Един Бог знае |
|
Каквото е било, било и сякаш с нокти по стъкло съдба чертаем |
|
Дали когато Бог реши да вземе нашите души, ще се разкаем |
|
Ще се разкаем |
|
Каквото е било, било и сякаш с нокти по стъкло танцуват думите |
|
Какво ще стане утре с тях? |
|
Дали ще бъдат вече грях? |
|
Един Бог знае |
|
Един Бог знае |
|
Каквото е било, било и сякаш с нокти по стъкло съдба чертаем |
|
Дали когато Бог реши да вземе нашите души, ще се разкаем |
|
Дали когато Бог реши да вземе нашите души, ще се разкаем |