|
作词 : Erdem Koriz |
|
作曲 : Erdem Koriz |
|
Verse 1: (Erdem Koriz) |
|
Ve bir savaş var içine çeken dört taraftan. |
|
Elimde belki bu yazabildiğim son paragraf. |
|
Işığa doğru yolculuk bu, başlar bu şafaktan. |
|
Hayaller gerçek olur belki de biter araflar. |
|
İnsanoğlu hep hasat veren o toprağı taraklar. |
|
İblis oğlu şeytan peşinde ruhunu araklar. |
|
Ya Çizmeli Ağa gelir öper Yalın ayaktan. |
|
Ya da mermi patlarsa yan gelip geçer şakaktan. |
|
Çünkü! Cesaretsiz camiaya anarşizm hakim olur. |
|
Geleceği Umut verirken geçmişe sahip olur. |
|
Hipokrat yemini Bozar şer şehirde salgın olur. |
|
Plütokrat eli bütün yönetime Talip olur. |
|
Takım elbise içinde görüntüsü sakin olur. |
|
Emir yağar cinayete, ve son suçlu katil olur. |
|
Bir gün geçersek dünyadan, sözlere şahit olun. |
|
İnsanı yüceltecek o değerlere sahip olun. |
|
Taşın altındaki ekmeğim aşım kadar dert. |
|
Benim dünyalarım büyük çatık kaşım kadar sert. |
|
Kendini aş önce kardeşinle çatışmadan gel. |
|
Berâet et içindeki şeytan var barışmadan gel. |
|
Bazen şer bir bayrak olur gece siyahında törer. |
|
Mahkeme beyninde hüküm benim gıyabımda sürer. |
|
Mücahit olur cehalete "The Brazzer" "Nikahül bedel" |
|
Pencere aç hava alsın, beyin akıla itaat eder. |
|
Sıktı aynı hikayeler, aynı suratta ifadeler. |
|
Dünyanın yönetmek ister aynı deli divaneler. |
|
Gaflet uykusunda sın, inan saçmalık himaye ler. |
|
Mazlumun payına düşen harabeler, viraneler. |
|
Nakarat (Erdem Koriz): |
|
Düşün bir yaşamanın nedeni var. |
|
Bazen attığın adımın bedeli var. |
|
Adalet burada ya kör ya da ki Sağır. |
|
O güneşi görür ama onun yüreği kar. |
|
Doğruları zarar, yanışları arar. |
|
Onun için varsın itaatin kadar. |
|
Doğrular içinde yanlışlarını ara. |
|
Onun için varsın itaatin kadar. |
|
Ozaman itaat etme. |
|
İnsana itaat etme. |
|
Verse 2 ( Kodes ) |
|
Bütün savaşlar yıkımdı, bütün savaşlar acı. |
|
Bütün savaşlar kan, savaşlar hep gözyaşı. |
|
Soykırımdan başka bir şey yok, tarih ceset dolu. |
|
Ölen benim, sensin, bizler, onlar, yani insanoğlu. |
|
İnsan, doymayan nefsinin kurbanısın, aç gözünün. |
|
Bilsem de öleceğimi, kefilim yazdığım her sözümün. |
|
Önemi yok hiçbir mecranın, hakkı savunmuyorsan. |
|
Ve önemi yok, gerçekleri korkmadan söylemiyorsan. |
|
Bilmez misin herkes ölü, kimisi erken ölür. |
|
Dünya ahiretin tarlasıdır, yaşı yok, ergen ölür. |
|
İstiyorsan güzellik, azarsan bela bulursun. |
|
Yükselirsen melek, alçalırsan şeytan olursun. |
|
Korkacaksan git yanımdan cesaretin yoksa. |
|
Açıldı Barbaros gibi, Kodes okyanus ya korsan. |
|
Gelen misafir demez ki ya evde yoksan. |
|
Mücadelen yoktur eğer, üzülüp yorulmuyorsan. |
|
Ayaklarım yara, çünkü yolum dikenli. |
|
Hangisi kurtuldu söyle, yaşayan mı, ölen mi.? |
|
En adili, ölümün herkes için olması. |
|
Gerçek, Azrail 'in her saniye etrafımızı sarması. |
|
Yollarım yarıldı 4 yanımda fay hatları. |
|
Gördüm iblisin yolunda ziyan olan hayatları. |
|
Ölüm var, bu dünya senin değil kiracısın. |
|
Kâlû belâ' da, söz vermiş en büyük savaşçısın |