| [00:10.30] |
یه پسر بچه که زندگیشو شروع کرده |
| [00:12.55] |
توو یه کوچیه ی باریک و کثیفِ پر از لکه |
| [00:15.45] |
با یه قفسه ی چوبی پر از هیچی |
| [00:17.95] |
که تکیه به دیوار زده با یه میخ و چند تیکه چسب |
| [00:21.05] |
دلگیر از خالقی که رنگِ پوستشو سیاه آفریده |
| [00:24.08] |
شاید هیچ موقع بخشیده نشه |
| [00:26.02] |
سنگ فرش خیابون میده بوی آغوشِ مادرشو |
| [00:28.32] |
از دیده اون زندگی یه تحقیر محضه |
| [00:31.23] |
توو حرارتِ شهرم اون اغلب لباسشو بیرون میاره از تن |
| [00:35.28] |
یه ساعتِ مچی بد رنگ رو مچش |
| [00:37.83] |
که همیشه خوابه انگار خستس |
| [00:39.40] |
کِی میخواد عاقل شه نمیدونم من اصلاً |
| [00:41.42] |
پدرش یه سرباز تو جنگِ جهانی دوم بود |
| [00:44.63] |
که هیچ وقت به خونه برنگشت |
| [00:47.18] |
پس هیچکس نیست که واسه شام میز بچینه |
| [00:49.47] |
وقتی نمیدید پدر و مهمونِ سر زده اش |
| [00:52.15] |
میزنه آلبوم عکسای خونوادگیشو ورق |
| [00:54.49] |
معلم سره کلاسِ دنیا حاضریشو نزد |
| [00:57.23] |
با خودش گفت توو جایی که ارابه میشد قلم |
| [01:00.07] |
من یه جاده ی سیاهِ پر از پیچ و خمم |
| [01:02.46] |
مثلِ درختی که دلش لرزید و برگاش ریخت |
| [01:05.26] |
حقیقتو توو دستای مردِ نجار دید |
| [01:07.43] |
شاید اونم میخواست یه پسرِ واقعی باشه |
| [01:10.25] |
نه یه آدمکِ چوبی بشه هم بازیش |
| [01:12.54] |
زیره آوارِ نگاهی که از چشماش میگذشت |
| [01:15.30] |
بین مردمی که برده ان و انکار میکنن |
| [01:18.16] |
اون پادشاهِ قلم راه تنهاییاش بود |
| [01:21.08] |
نه سرزمین هایی که با خون اشغال میشدند |
| [01:23.31] |
اون رنگ میزد به دیوارای شهر |
| [01:25.48] |
تا شاید انتقاشمو از این این زمین یخ زده بگیره |
| [01:28.45] |
اما تمامِ رنگ های تاریکِ دنیارو |
| [01:31.21] |
جمع کنی یه صحنه از این منظره نمیشه |
| [01:34.13] |
میگفت با یه گل میشه بهار؟ |
| [01:36.31] |
رومو میشه یه روزه ساخت |
| [01:38.27] |
تق تق کیه میزنه در پس؟ |
| [01:42.79] |
دوباره یه مهمونِ ناخونده |
| [01:45.09] |
پسرک اینو گفت توو واهمه ی مرگ |
| [01:46.59] |
دستِ نوازش کشید رو سرش راهبه ی شهر |
| [01:49.42] |
چشماشو بست تنش انگار شد زرد شد طرد |
| [01:52.73] |
رفت جایی که نشه پیداش کنن |
| [01:54.98] |
گفت توو جهانی که پُر شده از کوتاهیِ فکرت |
| [01:57.35] |
چه قدر بلند تر شد قدِ این دیلاق جهل |
| [02:00.24] |
شاید دیگه نمیزنه نبضِ این سکوت |
| [02:02.40] |
که این شهر زنده است هنوزم به اجباره وهم |
| [02:05.29] |
چه کلافه میبافت توو منظره ی بومم |
| [02:07.52] |
من هنوز باید توو این زمینِ یخ زده بمونم |
| [02:10.98] |
وقتی رنگی نیست که به صورت بی روحِ شهر بزنم |
| [02:13.25] |
چطور از دستی که روش نقش زده بخونم |
| [02:15.92] |
پسرک من هنوزم خسته ام |
| [02:18.01] |
میاد از همه چی بدم |
| [02:20.02] |
حالمو به هم میزنه رفتن |
| [02:22.20] |
بعد از آخرین برف دیگه خروس کبکم |
| [02:24.57] |
توو دنیای ساخته ی مغزم چقدر سفیده |
| [02:29.05] |
با این وجود هنوزم میشه دیدت |
| [02:34.24] |
با این وجود هنوزم میشه دیدت |
| [02:36.82] |
|