|
ég stóð hér |
|
er það rann upp fyrir mér |
|
að einhvern tímann myndi ég |
|
hverfa frá því sem heldur mér |
|
á þessari frosnu jörð |
|
en dagarnir þeir liðu og ekkert gerðist |
|
niðurlútinn, ég örvænti |
|
því dagarnir þeir liðu og ekkert gerðist |
|
hvert átti ég að líta þegar allt var alveg eins? |
|
:ef að þú kemur, ég verð þá farin |
|
falin og gleymdur |
|
ég verð þá horfin: þér frá |
|
geri allt sem ég get |
|
en ennþá það lekur |
|
hvernig sem þetta fer |
|
mér mun líða betur |
|
blóð hér þar sem ég féll niður |
|
og lá þar tímunum saman |
|
en stóð upp þegar Sólin hún reis |
|
og starði í mín augu |
|
dagarnir þeir liðu og allt gjörbreyttist |
|
mér fór að líða eins og úr læðingi leyst |
|
því dagarnir þeir liðu og allt gjörbreyttist |
|
hugsanir mínar réðu heiminum |
|
:ef að þú kemur, ég verð þá farin |
|
falin og gleymdur |
|
ég verð þá horfin: þér frá |
|
geri allt sem ég get |
|
ennþá það lekur |
|
hvernig sem þetta fer |
|
mér mun líða betur |
|
gef allt sem ég hef |
|
en ennþá þú lekur |
|
hvernig sem þetta fer |
|
mér mun líða betur |
|
mun líða betur |
|
mér mun líða betur |