| [00:19.77] |
نشونه ها پنهونن تو شیکمِ ابر |
| [00:22.36] |
سنگینی میکنه سبکِ کلمه یِ پر |
| [00:24.74] |
منی که جلوترو دیده خوب میدونه |
| [00:27.06] |
که داره زخم میخوره از عقبه ی من |
| [00:29.61] |
چسبی به نام زخم رو پوستِ شهر |
| [00:31.66] |
زورِ پادشاهی رو سرمون روزیِ کم |
| [00:34.29] |
انواع قتلِ عامِ بشر |
| [00:35.86] |
نفوذِ بدکاره اجنبی بوده،؛ من غرورتم |
| [00:39.45] |
یادتون نیست ولی ما یادمونه |
| [00:41.53] |
با خونمون سوخت این سینه یادگارمونه |
| [00:44.14] |
من گفتم به بچه ام تو، بگو به بچه ات |
| [00:46.50] |
به کوه های دامنِ بهار دل نبنده |
| [00:48.98] |
نخونه تمومِ زمستونشو از یه آدم |
| [00:51.54] |
قالب جسم ماده چه، ادامه دادن |
| [00:53.99] |
بشارت میدادن |
| [00:55.33] |
همون پرنده هایی که توی زندانن |
| [00:57.58] |
به خاک لاله هاشن |
| [00:59.11] |
بودن اندازه به شهادت |
| [01:00.86] |
بودن دلشون می سوخت |
| [01:02.25] |
بودن که ادب میکردن به خلق |
| [01:04.06] |
بود شاید آدمی، نبود شاید آدمی |
| [01:06.12] |
گذشته این نبود اما از آینده می آمدیم |
| [01:08.55] |
به کجا، چُنین شتابان؟ قتلِ گاهان |
| [01:11.03] |
این شاه راه تا آزادی فرشِ ماهاست |
| [01:13.72] |
که روی این فرش جای خونتونه |
| [01:15.94] |
شمایی که تنها سلاحتون پولتونه |
| [01:19.10] |
و تنها صَلاحتون قتله |
| [01:24.30] |
برده ی نفسید، همتون |
| [01:29.01] |
جزاتون مرگه، همتون |
| [01:36.22] |
با زجر و تحــــقیر |
| [01:38.43] |
موی تاریکیِ مهیبتون پیچیده |
| [01:40.49] |
دورِ انگشتای منحوسِ باد |
| [01:42.28] |
مثلِ عنکبوتای بیوه ی عجوزه |
| [01:44.27] |
تار میبینه چشمام نسیمِ افیونِ نگاه |
| [01:47.15] |
منِ خمار مستِ محوِ این لعابشم |
| [01:49.50] |
با جنازه ی پروانه های محروم از بال |
| [01:52.13] |
میونِ این همه خون کجائن زنده های متعفن |
| [01:54.94] |
از حجومِ ازدحامِ برکه ها؟ |
| [01:57.06] |
کی میرسه ریسمانتون به انتها که بشکافیم |
| [02:00.09] |
چشم های دوخته به تنِ شهر؟ |
| [02:01.98] |
صدای ضجّه هامونه گوشِ فلکو کَر کرده |
| [02:04.40] |
نه ساقه ی بریده از نبضِ خشمِ فقر |
| [02:06.89] |
شما از رِخنه ی مأیوس نجابتِ مرگ |
| [02:09.26] |
ردِ پاهاتون میرسه به قتلِ گاه عمد |
| [02:11.74] |
همه ی تمنای ما فقط ناله ی غم بود |
| [02:14.20] |
همین آدم قانع به نطفه ی هوا تو رگ |
| [02:16.69] |
حقیقت مدفون شده پشتِ ظهورِ فهم |
| [02:18.93] |
پشتِ یه دروغِ محض |
| [02:20.20] |
تلنبار بکنید نگاهتونو رو همدیگه |
| [02:22.76] |
تا منجر بشه از روی ظلم عبورِ فهم |
| [02:25.29] |
جای گلوله هاتونم تو شونه هامون امنه |
| [02:27.57] |
پس خیالی نیست بذار فرو برن |
| [02:29.89] |
بذار چاقوی تهدید گلوی ساقه رو لمس بکنه |
| [02:32.74] |
تا پخش بشه خشمِ زاییده ی بذر |
| [02:35.00] |
بذار تو قصه بگن از خمِ ابروی من |
| [02:37.31] |
این شهرو میبینی بزنی بالا روپوششو |
| [02:39.70] |
هنوزم رو بدنش نقشِ گلوله حکه |
| [02:42.32] |
جای زخمای جوشای بلوغِ جنگه |
| [02:44.62] |
تا کی پشتِ زورتون سرابمون سد شه |
| [02:47.20] |
کمرمون تا کی زیرِ بارتون خم شه |
| [02:49.73] |
چهره ی پشتِ غبارتون یادمون رفته |
| [02:52.15] |
دروغتون عصای فرار از سقوطِ نوره |
| [02:54.60] |
وقتی کل خورشیدتون به یه تارِ مو بنده |
| [02:56.99] |
|