|
作词 : Ryszard Andrzejewski |
|
作曲 : Dariusz Dzialek |
|
[Intro] |
|
Na początku lat osiemdziesiątych |
|
Peja, rap i ludzie przeżyli w jeżyckim brudzie |
|
Na początku lat osiemdziesiątych |
|
Peja, rap i ludzie, Peja, Peja, rap i ludzie |
|
[Refren] |
|
Peja, rap i ludzie przeżyli w jeżyckim brudzie |
|
Tu, gdzie wszystko się zaczęło, Trudny Dzieciak w życia trudzie |
|
W narastającej obłudzie, naznaczony piętnem biedy |
|
Rychu czekał na swą chwilę, kiedy będzie ten czas, kiedy, kiedy?! |
|
Peja, rap i ludzie to niezmienne charaktery |
|
Rap nie był fałszywy, a człowiek zawsze szczery |
|
Nie uschnę jak to drzewo, rosło pod oknami Violi |
|
Trudny Dzieciak przetrwać musiał, by ten zły los wypierdolić! |
|
[Zwrotka 1] |
|
To komuny były czasy, to jak kartka z kalendarza |
|
Raz w roku Dzień Drukarza, dla małego Rycha faza |
|
Szansa na sukces, żeby się ludziom się pokazać |
|
Gdy przy mikrofonie stałem chciałem śpiewać, popis dawać (yo!) |
|
Kaczki z nowej paczki, wolne style Laskowika |
|
Bez talentu słowika, z Poznania Rychu fikał |
|
Przy mikrofonie, pierwszy szlif, to nie koniec |
|
Dziś dwadzieścia lat później przyszło mi se to przypomnieć |
|
Czy zdradzałem talent? Nikt nie pomógł się rozwinąć |
|
Pani od muzyki zawsze robiła mi wstrzyki |
|
Pierdoliłem jej synkopy i wiolinowe klucze |
|
Wystukując sobie rytmy w niezmienionym obuwiu (ta) |
|
Śpiewał Rych o żółwiu i o jeżu z przedszkola |
|
W domu Rychu się chował, muzycznie wyedukował |
|
Tej pani nie szanował. Za co? Za te wstrzyki |
|
Zbyt odmienne poglądy i podejście do muzyki |
|
Z sopranem na chórzystę, obciach - ja za artystę? |
|
4 klasa, na liście się mnie nie doczekaliście |
|
Więcej nieobecny niż ustawa przewiduje |
|
Blauki Rycha Peji, mimo to Rychu bez dwójek |
|
Pies kieszenie rewiduje, Izba Dziecka, Centrum Targów |
|
Do domu odstawiony gabaryną już bez żartów |
|
Szlaban mam od starych za tę parę śmiesznych fantów |
|
Za nieobecność w szkole i za szereg innych kantów |
|
I największa z kar - zero radia, telewizji |
|
A kumple najbliżsi na podwórko sobie wyszli |
|
Dzwonek do drzwi - "Nie, Ryszard nie wyjdzie" |
|
Łzy mówią o krzywdzie, jeszcze czas radości przyjdzie |
|
A do tego czasu miałem chwilę, by przemyśleć |
|
Peja lat 6 na czarnej życia liście |
|
(Peja lat 6 na czarnej życia liście, na czarnej życia liście) |
|
[Refren] |
|
Peja, rap i ludzie przeżyli w jeżyckim brudzie |
|
Tu, gdzie wszystko się zaczęło, Trudny Dzieciak w życia trudzie |
|
W narastającej obłudzie, naznaczony piętnem biedy |
|
Rychu czekał na swą chwilę, kiedy będzie ten czas, kiedy, kiedy?! |
|
Peja, rap i ludzie to niezmienne charaktery |
|
Rap nie był fałszywy, a człowiek zawsze szczery |
|
Nie uschnę jak to drzewo, rosło pod oknami Violi |
|
Trudny Dzieciak przetrwać musiał, by ten zły los wypierdolić! |
|
[Zwrotka 2] |
|
Brawurowa ucieczka prosto pod koła samochodu |
|
Wyskoczyłem z papci, cud, że żyję - oto dowód |
|
Wiem, nie było lekko gdy jechałem karetką |
|
Dzisiaj dziękuję Panu, że nie zostałem kaleką |
|
Pomimo to, że życie miało się okazać męką |
|
Piekłem nie mekką, nie lądowałem miękko |
|
Jak kot na cztery łapy, znów porachowane gnaty |
|
Kartkowe klimaty, czas żywienia - na raty |
|
Czas konspiry, Solidarność, dla PRL-u lojalność |
|
Za głos buntu karalność, znałem kilku wywrotowców |
|
Cytujących broszury, co zostały po ojcu |
|
Mały wtedy byłem, nie wiedziałem wszystkiego |
|
Dlaczego i za co zabili Romka Strzałkowskiego? |
|
Wiele nienawiści do Związku Sowieckiego |
|
Lata osiemdziesiąte - ciekawy okres z życia mego |
|
[Refren] |
|
Peja, rap i ludzie przeżyli w jeżyckim brudzie |
|
Tu, gdzie wszystko się zaczęło, Trudny Dzieciak w życia trudzie |
|
W narastającej obłudzie, naznaczony piętnem biedy |
|
Rychu czekał na swą chwilę, kiedy będzie ten czas, kiedy, kiedy?! |
|
Peja, rap i ludzie to niezmienne charaktery |
|
Rap nie był fałszywy, a człowiek zawsze szczery |
|
Nie uschnę jak to drzewo, rosło pod oknami Violi |
|
Trudny Dzieciak przetrwać musiał, by ten zły los wypierdolić! |
|
[Zwrotka 3] |
|
Wczasy z zakładu pracy, jeśli ktoś z rodziców robił |
|
Był obowiązek pracy, znaczy istniał takowy |
|
Nikt tu się nie dorobił, pytasz co na Jeżycach? |
|
To samo co zawsze, czyli nic - wieczna nuda |
|
Patrzę jak się marnują, jak ten Rychu Złotówa |
|
Niegdyś ziomal mego ojca, świeć panie nad Waldasem |
|
Rychu był asem i jest, choć zmarniał z czasem |
|
Co go spotkam to z nim gorzej, młody chłop, a dziada wzorzec |
|
I nie mogę mu pomóc, on wie, do czego dąży |
|
Bo tyle lat już błądzi, bezlitosna ulica |
|
Wszystkich niszczy, nas nie kocha, ma ulica - macocha |
|
Z której się wyrwałem, od niej zdystansowałem |
|
Wyszedłem z cienia, radę dałem, przetrwałem |
|
[Refren] |
|
Peja, rap i ludzie przeżyli w jeżyckim brudzie |
|
Tu, gdzie wszystko się zaczęło, Trudny Dzieciak w życia trudzie |
|
W narastającej obłudzie, naznaczony piętnem biedy |
|
Rychu czekał na swą chwilę, kiedy będzie ten czas, kiedy, kiedy?! |
|
Peja, rap i ludzie to niezmienne charaktery |
|
Rap nie był fałszywy, a człowiek zawsze szczery |
|
Nie uschnę jak to drzewo, rosło pod oknami Violi |
|
Trudny Dzieciak przetrwać musiał, by ten zły los wypierdolić! |