| 歌曲 | Wiedzma |
| 歌手 | Lao Che |
| 专辑 | Koncerty W Trojce |
| 下载 | Image LRC TXT |
| " Paszeko, w imieniu prawa rozkazuję ci mówić... nksufhdnxlwwąo ". | |
| Kędy spojrzysz puszcza, ciemnej kniei ostępy, mateczniki, moczary, | |
| oczerety, strugi nurty sine. Tam przeto w roztoce, nad ruczajem | |
| można ją było obaczyć. O siedla wiosta ode wsi, w kurnej chacie | |
| na przyzbie, z krukiem na ramieniu, z basiorem i lagą u boku, | |
| w kir odziana, pod kadzią iskrę nieci, o miesiącu napar warzy. | |
| To - blekot, szalej, jemioła, piołun, szkarłatne ropuchy, | |
| lubczyk, mlecz, zaskrońce, sadło niedźwiedzie, własną ślinę. | |
| Wszystko to strawione ziołem rozmaitem... obłokiem pary chatę wypełnia. | |
| Gdy przy barci kto z kmieciów ją czasem obaczył, ano - Sława Bohu - | |
| rzekł, po czem pluł po trzykroć przez ramię i krzyż w powietrzu | |
| znaczył, /na słuczaj wszelaki/ by w gacka, czy w inne monstrum rozmaite | |
| oblec się nie mogła... I nie wiedzieć - Czemu tak?, bo każden | |
| wiedział, że choć w samotni żyła, przecie poczciwem człekiem była... | |
| Kto w Boha wiryt spasajte, hompody pomiłujte. | |
| /Boga/ wierzy ratuje/ /zmiłujcie/ | |
| Temczasem na skurcz rodny częstokroć wzywana, by połóg odebrać, bo za akuszerkę brana póty, póki razem jednym na jej ręce łono kmieciowe chłodnego | |
| płodu nie wydało. Tedy wiedźmą! okrzyknięta, a dowodów - bez liku. Przeto | |
| onegdaj widziano ją na mietle, na wierch Łysej Góry ulatującą, gdzie przecie | |
| śluby Kozłu dała. Dzieciobójczyni siarką cuchła! Pewnikiem konkubina Diabła, | |
| z Kusym w sromę padła! To Dziwożona! To Strzyga!, w szynku powiadano. I nie | |
| wiedzieć - czemu tak?, bo każden wiedział, że choć w samotni żyła, | |
| przecie człowiekiem prawym była. Temczasem Cerkiew egzorcyzm już odprawiła, | |
| ciżba jednako zawrzała - Na stos! Na Stos! Jeszcze kur nie zapiał, a już | |
| język ognia jej ciało lizał pod wszy ludzkiej rechot, jeno lelek z | |
| puszczykiem w kniei łzy roniły, szlochowi zacnej akuszerki wtór dając, | |
| gdy temczasem ogień stygmaty i nimb na ciele "wiedźmy" wymalował, a wtenczas gorzki | |
| człekowstręt tryskał z jej ust. | |
| Konkubino Diabła, niechaj ogień strawi grzechy twoje! | |
| Dalibóg, przeklęta wy czerń! A ja gore! | |
| Bute prokleni Lachy...! | |
| /Bądźcie przeklęci/ |
| " Paszeko, w imieniu prawa rozkazuj ci m wi. . . nksufhdnxlww o ". | |
| K dy spojrzysz puszcza, ciemnej kniei ost py, mateczniki, moczary, | |
| oczerety, strugi nurty sine. Tam przeto w roztoce, nad ruczajem | |
| mo na j by o obaczy. O siedla wiosta ode wsi, w kurnej chacie | |
| na przyzbie, z krukiem na ramieniu, z basiorem i lag u boku, | |
| w kir odziana, pod kadzi iskr nieci, o miesi cu napar warzy. | |
| To - blekot, szalej, jemio a, pio un, szkar atne ropuchy, | |
| lubczyk, mlecz, zaskro ce, sad o nied wiedzie, w asn lin. | |
| Wszystko to strawione zio em rozmaitem. . . ob okiem pary chat wype nia. | |
| Gdy przy barci kto z kmieci w j czasem obaczy, ano - S awa Bohu - | |
| rzek, po czem plu po trzykro przez rami i krzy w powietrzu | |
| znaczy, na s uczaj wszelaki by w gacka, czy w inne monstrum rozmaite | |
| oblec si nie mog a. . . I nie wiedzie - Czemu tak? , bo ka den | |
| wiedzia, e cho w samotni y a, przecie poczciwem cz ekiem by a. . . | |
| Kto w Boha wiryt spasajte, hompody pomi ujte. | |
| Boga wierzy ratuje zmi ujcie | |
| Temczasem na skurcz rodny cz stokro wzywana, by po g odebra, bo za akuszerk brana p ty, p ki razem jednym na jej r ce ono kmieciowe ch odnego | |
| p odu nie wyda o. Tedy wied m! okrzykni ta, a dowod w - bez liku. Przeto | |
| onegdaj widziano j na mietle, na wierch ysej G ry ulatuj c, gdzie przecie | |
| luby Koz u da a. Dzieciob jczyni siark cuch a! Pewnikiem konkubina Diab a, | |
| z Kusym w srom pad a! To Dziwo ona! To Strzyga! , w szynku powiadano. I nie | |
| wiedzie - czemu tak? , bo ka den wiedzia, e cho w samotni y a, | |
| przecie cz owiekiem prawym by a. Temczasem Cerkiew egzorcyzm ju odprawi a, | |
| ci ba jednako zawrza a - Na stos! Na Stos! Jeszcze kur nie zapia, a ju | |
| j zyk ognia jej cia o liza pod wszy ludzkiej rechot, jeno lelek z | |
| puszczykiem w kniei zy roni y, szlochowi zacnej akuszerki wt r daj c, | |
| gdy temczasem ogie stygmaty i nimb na ciele " wied my" wymalowa, a wtenczas gorzki | |
| cz ekowstr t tryska z jej ust. | |
| Konkubino Diab a, niechaj ogie strawi grzechy twoje! | |
| Dalib g, przekl ta wy czer! A ja gore! | |
| Bute prokleni Lachy. . . ! | |
| B d cie przekl ci |
| " Paszeko, w imieniu prawa rozkazuj ci m wi. . . nksufhdnxlww o ". | |
| K dy spojrzysz puszcza, ciemnej kniei ost py, mateczniki, moczary, | |
| oczerety, strugi nurty sine. Tam przeto w roztoce, nad ruczajem | |
| mo na j by o obaczy. O siedla wiosta ode wsi, w kurnej chacie | |
| na przyzbie, z krukiem na ramieniu, z basiorem i lag u boku, | |
| w kir odziana, pod kadzi iskr nieci, o miesi cu napar warzy. | |
| To - blekot, szalej, jemio a, pio un, szkar atne ropuchy, | |
| lubczyk, mlecz, zaskro ce, sad o nied wiedzie, w asn lin. | |
| Wszystko to strawione zio em rozmaitem. . . ob okiem pary chat wype nia. | |
| Gdy przy barci kto z kmieci w j czasem obaczy, ano - S awa Bohu - | |
| rzek, po czem plu po trzykro przez rami i krzy w powietrzu | |
| znaczy, na s uczaj wszelaki by w gacka, czy w inne monstrum rozmaite | |
| oblec si nie mog a. . . I nie wiedzie - Czemu tak? , bo ka den | |
| wiedzia, e cho w samotni y a, przecie poczciwem cz ekiem by a. . . | |
| Kto w Boha wiryt spasajte, hompody pomi ujte. | |
| Boga wierzy ratuje zmi ujcie | |
| Temczasem na skurcz rodny cz stokro wzywana, by po g odebra, bo za akuszerk brana p ty, p ki razem jednym na jej r ce ono kmieciowe ch odnego | |
| p odu nie wyda o. Tedy wied m! okrzykni ta, a dowod w - bez liku. Przeto | |
| onegdaj widziano j na mietle, na wierch ysej G ry ulatuj c, gdzie przecie | |
| luby Koz u da a. Dzieciob jczyni siark cuch a! Pewnikiem konkubina Diab a, | |
| z Kusym w srom pad a! To Dziwo ona! To Strzyga! , w szynku powiadano. I nie | |
| wiedzie - czemu tak? , bo ka den wiedzia, e cho w samotni y a, | |
| przecie cz owiekiem prawym by a. Temczasem Cerkiew egzorcyzm ju odprawi a, | |
| ci ba jednako zawrza a - Na stos! Na Stos! Jeszcze kur nie zapia, a ju | |
| j zyk ognia jej cia o liza pod wszy ludzkiej rechot, jeno lelek z | |
| puszczykiem w kniei zy roni y, szlochowi zacnej akuszerki wt r daj c, | |
| gdy temczasem ogie stygmaty i nimb na ciele " wied my" wymalowa, a wtenczas gorzki | |
| cz ekowstr t tryska z jej ust. | |
| Konkubino Diab a, niechaj ogie strawi grzechy twoje! | |
| Dalib g, przekl ta wy czer! A ja gore! | |
| Bute prokleni Lachy. . . ! | |
| B d cie przekl ci |