|
Yo |
|
توی تخت مقواییم زیر پتوی نقره ایم دراز کشیدم |
|
جرقه میزنه مخم |
|
خودمو درگیر مسیری کردم و میکنم که هیچوقت ازش کنار نمیرم |
|
تو لاینی که آدماش وقتی ازت جلو زدن چراغ نمیدن |
|
و فرشته ای زیبا |
|
تصویری از گذشته ترک من نشسته |
|
میگه بگاز ببینم |
|
پیچ و خم این جاده اونقد زیاده که |
|
دوازده تا امامتم تو رو نجات نمیدن |
|
ترک من نشسته فکرش، تو فکرش اما توی ترک من نشسته |
|
ترکش گرچه سخته اما درکش کرده مغزم |
|
و اون دست از دست من کشیده دست کم یه هفته ست |
|
انفجاری نوری و بعد انقلابی دودی و بعد طعم تلخ بهمن |
|
طعم تلخ بهمن |
|
طعم تلخ بهمن... |
|
(solo) |
|
طعم تلخ بهمن |
|
یه بهمنی لجن |
|
کام میگیره از من و با هرباری که لباشو می ذاره روی لبم |
|
بیشتر حس می کنم که توی وجودش غرقم |
|
من دچار دردم! |
|
من فراری ازین آتیشای زردم؛ |
|
آتیشایی که نسل قدمیم روشن کردن و ازش می سوزه کـلّـهَ م |
|
خطّ ا یکی یکی سوختن اما به کی بگی سوختم؟ |
|
بنزینی پشت آتیش نی خشک سوختن تک به تک بی مشت کوفتن قبل مرگ |
|
کلنجار با عمل ها توی رشد سوختن نسل من |
|
دیگه کم کم به فیلتر رسیدیم چرا بش میگن قرمز اینگه زرده رنگش |
|
آها! خون جنگه پس پرده ش؛ هی... |
|
هرچی میکشم هست بهمن و از دست بهمن |
|
سه تا بسته شصت تا نخ تو جمع و سه تا کم کن از جمع |
|
بذار جلوی بهمن؛ |
|
عا...! |
|
بهمن پنجاه و هفت... |