|
เหนื่อยแล้วมันเหนื่อยแล้วหัวใจ |
|
กับการได้เป็นเพียงเพื่อนแก้เหงา |
|
อยู่ดีเมื่อไร ไม่เห็นเธอคิดถึงเรา ไม่เคยสักที |
|
เรารักเราก็รักจริงจัง |
|
แต่เธอเห็นเราเป็นเพื่อนที่ดี |
|
เมื่อเราเข้าไป ความเหงาเข้ามาทุกที |
|
ไม่เคยให้ใจ |
|
ทำอย่างกับหมาตัวหนึ่ง |
|
เล่นด้วยเมื่อไม่มีใคร |
|
เจอคนที่รอก็เดินหนีไป |
|
นี่คือรางวัลของคนรักจริง |
|
จงรักภักดีกับเธอเท่าไร |
|
แต่ว่าเธอไม่เคยเห็นค่าอะไร |
|
ตอบแทนให้ความซื่อสัตย์ |
|
ด้วยรักไม่จริงใจ |
|
เธอมีให้แค่น้ำตา |
|
โยนมาแค่เสี้ยวหัวใจ |
|
รางวัลอย่างนี้ไม่เอาได้ไหมเธอ |
|
เจ็บแล้วมันเจ็บแล้วหัวใจ |
|
ไม่รู้ว่าควรทำไงต่อไป |
|
สิ่งที่ได้ทำ ไม่เห็นเธอเคยซึ้งใจ |
|
ไม่เคยสักวัน |
|
ทำอย่างกับหมาตัวหนึ่ง |
|
เล่นด้วยเมื่อไม่มีใคร |
|
เจอคนที่รอก็เดินหนีไป |
|
นี่คือรางวัลของคนรักจริง |
|
จงรักภักดีกับเธอเท่าไร |
|
แต่ว่าเธอไม่เคยเห็นค่าอะไร |
|
ตอบแทนให้ความซื่อสัตย์ |
|
ด้วยรักไม่จริงใจ |
|
เธอมีให้แค่น้ำตา |
|
โยนมาแค่เสี้ยวหัวใจ |
|
รางวัลอย่างนี้ไม่เอาได้ไหมเธอ |
|
ทำอย่างกับหมาตัวหนึ่ง |
|
เล่นด้วยเมื่อไม่มีใคร |
|
เจอคนที่รอก็เดินหนีไป |
|
นี่คือรางวัลของคนรักจริง |
|
จงรักภักดีกับเธอเท่าไร |
|
แต่ว่าเธอไม่เคยเห็นค่าอะไร |
|
ตอบแทนให้ความซื่อสัตย์ |
|
ด้วยรักไม่จริงใจ |
|
เธอมีให้แค่น้ำตา |
|
โยนมาแค่เสี้ยวหัวใจ |
|
รางวัลอย่างนี้ไม่เอาได้ไหมเธอ |
|
เธอมีให้แค่น้ำตา โยนมาแค่เสี้ยวหัวใจ |
|
รางวัลอย่างนี้ไม่เอาได้ไหมเธอ |