| [00:01.74] |
Μέσα μου ψύχος |
| [00:02.92] |
Ο πόνος τοκετού, γέννα του ξίφους |
| [00:04.72] |
Αθήνα, φωνές μέσα απ' τον τοίχο με εθίζουν' |
| [00:07.89] |
Πάει καιρός που πήρα αγάπη και είναι επείγον! |
| [00:10.01] |
Λυγίζω δε, μα χάνομαι μέσα στο πλήθος |
| [00:13.03] |
Ο κόσμος γύρω, στα μάτια τους διαβάζω μόνο μίσος! |
| [00:16.17] |
Τα μάτια μου δεν κλείνουν, είμαι τρύπιος |
| [00:18.65] |
Τόσο τρύπιος, ποτέ δε συμβιβάστηκα με λίγο |
| [00:21.43] |
Το κτήνος σε ένα κόσμο τόσο γκρίζο είναι |
| [00:24.13] |
Είπα θα φύγω |
| [00:25.39] |
Μόλις αποδεχθώ πως δεν κατάλαβες |
| [00:26.89] |
Και εγώ μόνος μιλάω σε έναν τοίχο |
| [00:29.30] |
Με λένε Νίκο |
| [00:30.23] |
Και εφόσον είναι λίγοι που με ξέρουν' |
| [00:32.37] |
Τόσα πολλά που 'χω αφήσει πίσω |
| [00:34.76] |
Είναι χαράματα, δε βλέπω να πατήσω και πετάω |
| [00:37.89] |
Πορεία προς τον ήλιο είναι ο στίχος, δε σβήνω |
| [00:40.62] |
Ανοίγω τα μάτια μου στο βυθό βλέπω καρκίνο |
| [00:43.38] |
Τα χέρια μου με πνίγουν μες στον ύπνο |
| [00:45.58] |
|